'Wij zijn honderd procent vervangbaar.' Dat zegt Ares van Jared Leto, de AI-soldaat van militaire kwaliteit die centraal staat in deze derde film in Disney’s Tron-franchise. Ongetwijfeld voelen Leto en de acteergemeenschap in het algemeen dat deze week waarschijnlijk na de onthulling van AI-actrice Tilly Norwood, die Hollywood in de armen heeft gelaten. Toch is die ontwikkeling een onverwachte, zij het vreemde, publiciteitsboost Tron: Ares , een prachtig ontworpen, zij het enigszins holle, blockbuster.
Met zijn baanbrekende visuele effecten zoog de eerste Tron (1982) de programmeur van Jeff Bridges, Kevin Flynn, het mainframe-grid binnen van het bedrijf waar hij ooit voor werkte, een wereld waarin computerprogramma's verschijnen als levende menselijke entiteiten. De franchise ging weer online met Tron: Legacy uit 2010, een teleurstellend vervolg dat zich onderscheidde door de donderende score van Daft Punk. Vijftien jaar later is Tron terug – met een twist. Deze keer komen de computerprogramma's in onze wereld.
Evan Peters speelt Julian Dillinger, kleinzoon van het personage van David Warner uit het origineel. Dronken van macht heeft hij onlangs het bedrijf Dillinger overgenomen van zijn moeder Elizabeth (Gillian Anderson, in een ondankbare rol), terwijl hij op zoek is naar de ultieme beveiligingssoftware. Ares leeft, samen met verschillende andere cohorten, binnen het ‘grid’, maar kan zich materialiseren in onze wereld.
Militaire AI is de toekomst, zegt Dillinger stralend tegen zijn investeerders, die zich niet bewust zijn van één fatale fout in zijn plan. Na 29 minuten verdampen deze AI-wezens.
Dillinger is op zoek naar wat de ‘permanentiecode’ wordt genoemd om dat allemaal te veranderen, maar hij is niet de enige. Bij ENCOM – het bedrijf waar Flynn ooit voor werkte en waar Dillingers grootvader zonder scrupules leiding aan gaf – doet rivaliserend technologiegenie Eve Kim (Greta Lee) hetzelfde. Degene die het als eerste vindt, zal een behoorlijke doorbraak te wachten staan.
Peters, die de beroemde seriemoordenaar Jeffrey Dahmer speelde in de Netflix-show, is natuurlijk de losgeslagen slechterik van het stuk, alleen geïnteresseerd in winst en gewin.
De film wordt geregisseerd door Joachim Rønning, de Noorse filmmaker die vervolgspecialist is geworden, na Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales uit 2017 en Maleficent: Mistress of Evil uit 2019. Hij voert de actie vakkundig af, vooral een spannende achtervolging door de stad wanneer Ares en zijn collega-programma Athena (Jodie Turner-Smith) Eve achtervolgen op Light Cycles, de digitale motoren die voorheen alleen op de grid te zien waren.
Het is een meeslepend gezicht om te zien hoe de Cycles in hun kielzog dodelijke lichtstralen door het stadsbeeld trekken, en Rønning maakt daar maximaal gebruik van. Hetzelfde geldt voor het prachtige zwart-rode kleurenschema dat door de film loopt, netjes uitgewerkt door production designer Darren Gilford. Met zijn glanzende gevoel voelt Tron: Ares soms echt alsof je de toekomst binnenstapt. Jared Leto en de uitstekende Jodie Turner-Smith dragen hieraan bij met hun buitenaardse, bewuste soldaten.
De muziek is afkomstig van Trent Reznor en Atticus Ross, de alomtegenwoordige componisten die de soundtrack produceren onder hun Nine Inch Nails-vlag. Er is ongetwijfeld iets cools aan NIN en Tron samen, maar deze door elektronica gedreven partituur (die op sommige punten veel schatplichtig lijkt aan Radiohead’s Kid A) doet niets af aan wat Daft Punk heeft bereikt met Tron: Legacy. Toch is het sfeervol, energiek en past het bij de hartverscheurende actie van Rønning.
Zonder al te veel weg te geven, is er ruimte voor een Jeff Bridges-optreden, en ook voor een door nostalgie gedreven sequentie waar fans van de originele Tron dol op zullen zijn. Wat jammer dat het script zelf mislukt, gehinderd door het feit dat Hollywood de laatste tijd talloze AI-verhalen heeft voortgebracht.
Dit mist zeker de brutaliteit van bijvoorbeeld M3GAN. Met uitzondering van een amusante riff over Depeche Mode (beter dan Mozart volgens Ares) vergt het een broodnodige humorinjectie. In Tron-termen is de toekomst minder rooskleurig dan po-faced.
Tron: Ares is in UK cinemas from Friday 10th October.
