Anime heeft altijd een unieke kijk op oorlog gehad; minder over glorie, meer over verdriet. Of ze nu geworteld zijn in de geschiedenis of verpakt zijn in metaforen, de films op deze lijst houden rekening met de gevolgen van conflicten: het trauma, de wreedheid ervan, het verlies van onschuld. Veel daarvan draaien uiteraard om de Tweede Wereldoorlog en de naschokken daarvan.
De volgende tien films zijn op de juiste manieren krachtig, poëtisch en emotioneel verwoestend. Sommige zijn fantastisch, andere pijnlijk echt. Ze variëren van meeslepende heldendichten en mecha-sci-fi tot rustige, intieme verhalen, die allemaal niet alleen het slagveld laten zien, maar ook wat er nog is achtergebleven.
10 'Spoor van de ster' (1993)
Geregisseerd door Toshio Hirata
Ik zal het nooit vergeten… ook al doet iedereen dat wel.' Speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog en de nasleep ervan, Spoor van de ster richt zich op Seiko, een jong Japans meisje wiens familie het door de Sovjet-Unie bezette Korea ontvlucht. Ze groeit op tot een beroemde actrice die terugkijkt op haar tumultueuze jeugd. Seiko's vroege jaren zijn een harde, koude strijd om te overleven. Het landschap waarin ze leeft is stil en somber. Er zijn geen veldslagen, alleen de langzame erosie van veiligheid, voedsel en waardigheid.
Wat de film essentieel maakt, is de emotionele eerlijkheid. De animatie is bescheiden, maar het verhaal gaat diep. Het richt zich volledig op burgers, vooral kinderen, en de stilte die volgt op de bommen. Er is geen wraakplan of rebellenopstand; gewoon mensen die proberen te leven, en soms falen. Die terughoudendheid maakt het liefdesverdriet des te doordringender. Hoewel niet onberispelijk, Spoor van de ster is zeker opbeurend. Het is een verborgen juweeltje dat aantrekkelijk moet zijn voor diegenen die geïnteresseerd zijn in de geschiedenis van de regio.
9 'De luchtcrawlers' (2008)
Geregisseerd door Mamoru Oshii
Zelfs als we niet sterven, verandert er niets. De luchtkruipers is een oorlogsfilm waarin de gevechten mooi, maar toch betekenisloos aanvoelen. De film speelt zich af in een alternatieve tijdlijn waarin bedrijven oorlog als entertainment gebruiken en volgt eeuwig jonge piloten die vechten voor publieke consumptie. Ze vechten. Ze sterven. Ze zijn vervangen. Herhalen. Mamoru Oshii verwerkt dit eenvoudige uitgangspunt tot iets beklijvend, lyrisch en opzettelijk langzaam.
De personages worden nauwelijks ouder, voelen nauwelijks en begrijpen nauwelijks waarom ze vechten. Dat is het punt. De luchtkruipers zorgt ervoor dat luchtgevechten aanvoelen als een droom waarin je langzaam verdrinkt. De luchtgevechten zijn prachtig, maar de stilte ertussen blijft hangen. De hoofdrolspelers zijn geen soldaten; het zijn geesten die wachten, en hun verlies van onschuld is verwoestend. Via hen stelt de film vragen rond identiteit en de relatie van het individu tot abstracte oorlogsdoelen. Deze somberheid is niet voor iedereen weggelegd, maar voor degenen die toegeven aan het melancholische ritme ervan, De luchtkruipers is het bekijken waard.
8 'Jin-Roh: De Wolfbrigade' (1999)
Geregisseerd door Hiroyuki Okiura
Tubi-promotieafbeelding voor Jin-Roh: The Wolf Brigade
Afbeelding via Bandai VisualWie is het echte beest in deze stad van wolven? Jin-Roh: De Wolfbrigade speelt zich af in een alternatief Japan uit de jaren vijftig, waar nazi-Duitsland de Tweede Wereldoorlog won. In deze tijdlijn handhaven fascistische krachten de vrede door middel van bruut geweld. Centraal hierin staat Fuse ( Yoshikatsu Fujiki ), een soldaat van een gepantserd moordcommando die tijdens een missie bevriest en ziet hoe een jong rebellenmeisje zichzelf tot ontploffing brengt. Wat volgt is een afdaling in psychologische oorlogsvoering, politiek verraad en gebroken sprookjes.
Visueel, Jin-Roh is zeer indrukwekkend: zware schaduwen, gedempte kleuren en handgetekende karakteranimatie die zwaar en echt aanvoelt. Maar nogmaals: het is de emotionele somberheid die het grootste litteken achterlaat. Fuse is geen held; hij is gebroken, medeplichtig en houdt nauwelijks stand. De Roodkapje-allegorie die door het verhaal loopt, verandert romantiek in tragedie en moraliteit in mythologie. Het is een film over de kosten van gehoorzaamheid, het uitwissen van de mensheid en de koude machinerie van de ideologie. Grimmig en intelligent.
Beoordeel nu 0 /10
